De Zweedse progressieve-metal titanen Opeth, die vloeiend in staat zijn om metal, klassieke rock, prog, folk en vrije jazz te combineren, zijn trots om aan te kondigen dat Watershed de titel van het tweede album op Roadrunner Records is geworden. Met dit album, hun negende, zal Opeth wederom de grenzen van hun geluid verkennen: de resultaten zijn adembenemend. Watershed klinkt als Opeth en is tegelijkertijd compleet anders dan de voorgaande albums. Het bevat alles wat Opeth is, en gaat waar Opeth nog niet geweest is. Zanger/Gitarist Mikael Åkerfeldt zegt, “Dit album klinkt niet als een vermoeide band die het laatste strootje probeert te pakken. Het klinkt als een band die graag experimenteerd en het schrijven van muziek interessant vindt. We brengen niet zo maar een album uit, het is een artistiek statement.”
Watershed gaat verder waar het foutloze Ghost Reveries uit 2005 ophield, met een rustig begin dat al snel in een volledige chaos uitbarst. Het is een album dat brute kracht combineert met melodische schoonheid; iets wat niet opzettelijk bedoeld, benadrukt Åkerfeldt. “Ik probeer me niet bezig te houden met een gelijke balans tussen schreeuwen en zang. Ik kies datgene wat het beste bij het nummer past. Sommige nummers hebben bijvoorbeeld lange instrumentale passages. Anderen hebben zachtere vocalen. Ik wil datgene gebruiken wat goed is voor een nummer, en als dat minder death metal screams of melodieuze zang betekend, zo zei het.” De welgeplaatste screams maken het punt duidelijk. “Ik wil geen tijd of ruimte verspillen. De screams zijn erg belangrijk omdat er wat minder van zijn. In plaats van lange screams om iets te ‘bedekken’ wilde ik de teksten met passie zingen, iets wat ik nog nooit eerder gedaan heb.”
Åkerfeldt, zelf een verzamelaar van obscure rockalbums, haalde zijn inspiratie uit enkele verassende bronnen. “Ik luisterde naar psychedelische muziek en muziek uit de jaren 60. Albums zoals ‘Oddesey & Oracle’ van The Zombier. Toen ik het hoorde wist ik meteen dat het een van de beste album was die ik ooit heb gehoord. En ik hoorde het vorig jaar pas voor het eerst! Ik luister ook veel naar Bill Withers, AC/DC en Scott Walker, een Amerikaanse ‘crooner’. Hij is niet zo glad als Frank Sinatra. Hij maakt rustige muziek, en zijn album ‘The Drift’ is het donkerste album wat ik ooit gehoord heb. Hij zingt over lagen disharmonische ruis van een orkest. Hij sloep op een stuk vlees in de studio. Een erg ‘avant garde’ effect. Ik wilde de metal-variant maken voor ons album, een album dat ondoordringbaar was.”
Het album, opgenomen in thuisland Zweden en geproduceerd door frontman/gitarist Mikael Akerfeldt en Jens Bogren, is wederom een meesterwerk dat de Opeth traditie volgt: Het is modern maar ook tijdloos, het is progressief maar huldigt tegelijkertijd ook de klanken van de klassieke rock. Watershed is een van de speciale albums dat een verzameling aan sferen, snelheden en texturen bevat, compleet met veel detail en nuances binnen het geluid. Door dit grote bereik is het album bedoeld om in de vele “Beste van 2008” lijsten te verschijnen. Album opener “Coil” is een prachtig akoestisch nummer, met een rol voor lokale folk zangeres Nathalie Lorichs, terwijl “Heir Apparent” de luisteraar bewusteloos zal slaan met de botte kracht van metal. Het feit dat de band altijd de regels wil breken komt naar voren in “The Lotus Eater”, waar gezongen cleane zang samengaat met machinegeweer blastbeats, wat de reputatie van innovators wederom bevestigd.
Watershed combineert elementen van moderne metal, progrock, free jazz en vleugen van Europese folkmuziek, welke allen samen komen in een naadloze, unieke verzameling nummers die een onuitwisbare indruk zal achterlaten op de luisteraar. Watershed is het eerste Opeth album met nieuwe gitarist Fredrik Akesson en drummer Martin Axenrot en het tweede album voor Roadrunner Records. Watershed is de langverwachte opvolger van het gehuldigde Ghost Reveries uit 2005.
Opeth zal in 2008 op de volgende data te zien zijn:
29-6-08 - Graspop Dessel (België)
13-7-08 - Bospop Weert
23-8-08 - 013 Tilburg
